PvdA chagrijn moet plaatsmaken voor strijdbaarheid

Het PvdA- debacle van de Tweede Kamerverkiezing van 15 maart heeft lang en diep nagewerkt bij mij. De combinatie van vermoeidheid van een intensieve campagne en diepe teleurstelling over de dramatische uitslag veroorzaakte bij mij een sombere stemming die pas nu wegebt.  Natuurlijk kon je eigenlijk wel de bui zien aankomen. Verlies bij de TK-verkiezing leek onafwendbaar, maar zo’n vreselijke uitslag had niemand verwacht. In vier jaren tijd is de PvdA afgezakt van 38 zetels (2012) naar 9 in 2017. Na het topjaar 2012 zijn we bij elke volgende verkiezing afgestraft door de kiezers. Denk bijvoorbeeld aan de raadsverkiezing in 2014 waar we in Enschede van 9 raadszetels teruggingen  naar 5. Dezelfde uitslag was te zien bij de verkiezing voor Provinciale Staten Overijssel: ook van 9 naar 5 zetels  In ruim 4 jaren kabinetsbeleid van PvdA en VVD zijn we in Nederland uit de financieel-economische crisis gekomen, groeit de economie weer en neemt de werkloosheid af. De PvdA heeft daarvoor grote offers gebracht op alle bestuurlijke niveaus, van raad, Provinciale Staten tot parlement. Bij alle verkiezingscampagnes in de afgelopen vier jaren hoorden we op straat dezelfde negatieve geluiden van PvdA-stemmers die boos waren dat wij regeerden met de VVD. Dat waren vaak mensen die al jaren werkloos zijn, in de bijstand zitten, problemen hebben met het hoge eigen risico in de zorg. Kortom mensen met lage inkomens aan wie de economische opleving voorbij gaat. Zij voelen zich in de steek gelaten door de PvdA. Je hoorde opmerkingen als: “vroeger was de PvdA er voor ons, voor de arbeiders. Dat is voorbij”.

Duidelijk in beeld

Dagblad Tubantia bracht het grote PvdA-verlies in Enschede duidelijk in beeld. De resultaten per buurt op basis van stembureaus laten zien dat de PVV in 18 wijken de grootste is geworden. Allemaal buurten waar mensen wonen met lage inkomens (€21.000,- per jaar). Schrijnend is dat de meeste van deze wijken PvdA-gekleurd waren. Zeker, we hebben niet alleen fors verloren aan de PVV. De PvdA zag ook veel kiezers gaan naar GroenLinks en D66. Die stemmers vind je vooral  in het centrum en de wijken daaromheen.

Deze voor de PvdA teleurstellende ervaringen en signalen zullen nog wel hun plek krijgen in de evaluatie die het landelijk bestuur organiseert. Hoe dat gaat gebeuren is op dit moment  nog niet bekend.   Het is niet goed om al te lang in chagrijn te blijven hangen. Je moet de knop omzetten. Over een jaar zijn de gemeenteraadsverkiezingen en dan moet de PvdA er weer staan.  In Enschede werken we hard aan het verkiezingsprogramma en worden voorbereidingen getroffen voor zaken als kandidaatstellingscommissie en brainstormen we over de campagne. Daarom moeten we niet te lang gaan navelstaren.  Chagrijn moet plaats maken voor strijdbaarheid. Actie is nodig!

Luistersessies

komen we er samen uit?

Ik pleit voor luistersessies in wijken waar we “vroeger” als PvdA hoog scoorden, maar waar we zo langzamerhand uit beeld zijn geraakt.  Laten we  naar buurtbewoners toe gaan en goed luisteren naar wat hen bezighoudt, wat hun problemen zijn en wat wij als PvdA kunnen doen om hen te helpen. Dat betekent : terug naar onze basis en opkomen voor hen die ooit onze trouwe achterban vormden. Ook pleit ik voor meer  openheid in onze PvdA. Geen vergaderingen in bedompte zaaltjes  meer waar bijna altijd de bekende partijtijgers komen. Nee, meer openbare bijeenkomsten waar ook niet-leden zich welkom voelen.  De PvdA moet leuker en gezelliger worden.