Succes dubbel-expositie Turner in Enschede en Zwolle smaakt naar meer

Turner IMG_2691Gevaar & Schoonheid, Turner en de traditie van het sublieme. Dat was de titel van een dubbelexpositie van de beroemde Engelse kunstschilder J.M.W.(William) Turner in het Rijksmuseum Twenthe in Enschede en museum De Fundatie in Zwolle. Het opmerkelijke werk van Turner (1775-1851) zie je zelden buiten Engeland en het was dan ook een buitenkansje om zijn indrukwekkende schilderijen te zien in mijn huidige woonplaats Enschede en in mijn geboorteplaats Zwolle. Deze expositie in twee musea waren samengesteld rond vier thema’s: water, vuur (in De Fundatie) en Aarde en Lucht (in het Rijksmuseum). De samenstellers van deze tentoonstellingen hebben bijzonder werk geleverd door de werken van Turner te laten zien in samenhang met enkele van zijn voorgangers (o.a. Rembrandt) en met kunstenaars die door hem zijn geïnspireerd (Claude Monet, Courbet, Armando, Mondriaan). Mooi om al die verschillende werken te vergelijken met de kleurrijke doeken van Turner. In zijn hele kunstenaarsleven gebruikte hij vaak felle kleuren in grote wat lege landschappen waarin de mens heel klein afgebeeld werd in een overweldigende omgeving. Op zijn vele reizen door Groot Brittannië en Europa (vaak Nederland, Zwitserland, Italië) schetste hij de woeste zee, vulkaanuitbarstingen, de enorme waterval van Schaffhausen. Dat deed hij vooral in zijn latere periode tot aan zijn dood met even woeste streken. Veel schilderijen van Turner uit die tijd zijn bijna abstract, expressionistisch te noemen. Prachtig vind ik dat. De energie spat nog steeds van zijn doeken. En dat raakt. Deze dubbel-expositie heeft in een paar maanden vele tienduizenden bezoekers getrokken. Dat is natuurlijk een groot succes. Dat smaakt ook naar meer. Basisvoorwaarde is dat musea in Overijssel nog meer en beter samenwerken.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De Fundatie en het Rijksmuseum Twenthe zouden nooit alleen zo’n Turner-expo voor elkaar hebben gekregen. Dat kost nu eenmaal veel menskracht en geld. Door goed en slim samen te werken kom je tot meer kwaliteit en tot succes. Dat trekt ook meer sponsoren aan en subsidies, zoals bij Turner, van de provincie Overijssel en de gemeente Enschede. Als we met elkaar die positieve lijn doortrekken dan kunnen we in de nabije toekomst nog leuke exposities tegemoet zien. Mondriaan, Jongkind, Cobra (met Karel Appel en Wolvecamp), Zou dat niet fantastisch zijn?

Somber stadshart weerspiegelt economische problemen Enschede

centrum2Enschede, december 2015. Dit jaar bijna voorbij. Een economisch moeilijk jaar voor de stad. FC Twente en Het Symfonieorkest ternauwernood gered van een faillissement. Winkels die op de fles gingen of binnenkort verdwijnen met als verwacht dieptepunt V&D. Nederland klimt uit een economisch dal, maar Twente en Enschede worstelen nog om boven te komen. Deze somberheid wordt weerspiegeld in het centrum van de stad. Het centrum3koopcentrum van het oosten oogt grauw; allesbehalve sfeervol “kerstig” zoals je gewend bent om deze tijd van het jaar. Aankleding van de winkelstraten is mager. Je ziet een paar wit-plastic-kerstboompjes voor de etalages, een paar lichtslingers. Veel meer is het niet. Op de Oude Markt een ijsbaantje met cafeetje. Triest dieptepunt is het kale Ei van Ko. Jarenlang was het een goede gewoonte om er een grote kerstboom te plaatsen die door een inwoner van de stad centrum4beschikbaar was gesteld. Ik heb dat zelf een aantal jaren geleden ook gedaan. Een prachtig gezicht was dat altijd! En dit jaar: niks! In Tubantia geven gemeente en Enschede Promotie elkaar de schuld. Gemeente: “Enschede Promotie zou daar voor zorgen”. Enschede Promotie: “Nietwaar dat doet de gemeente altijd!” Onvoorstelbaar kinderachtig. Dan wordt het Kerstmis en het plein blijft gewoon leeg. Een aanfluiting! Wat me boos en verdrietig maakt is dat hier sprake centrum8is van slechte communicatie, gebrek aan openheid en samenwerking. Dit is volgens mij de diepere oorzaak van veel zaken die misgaan in Twente en Enschede en dat is wat vanaf komend jaar beter moet. Dat is mijn wens voor 2016: betere communicatie, meer openheid en goede samenwerking in Enschede en ook in Twente.

Emotionele La Place-medewerkster                                                    Vlak voor Kerst haalde ik een paar broden bij La Place in Enschede. De jonge medewerkster die mij hielp wenste ik prettige feestdagen toe. Ze brak in tranen uit. Ze was net met haar baan begonnen en wist niet hoe lang ze na de kerstdagen kon blijven. Ik hoop vurig dat zij nog lang bij La Place kan blijven werken en dat voor haar en voor de stad deze zaak behouden blijft, net als V&D, DA en diverse schoenenwinkels.

Wmo-raad erkent klacht ontoegankelijkheid Rijksmuseum Twenthe voor gehandicapten

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

hoofdingang Rijksmuseum Twenthe

In mijn vorige blog had ik het over de levensgevaarlijke lift van het Rijksmuseum Twenthe die een struikelblok is voor gehandicapten. Het museumgebouw aan de Lasondersingel heeft een nieuwe steile trap bij de hoofdingang. De prima functionerende hellingbaan moest daar plaats voor maken. Bij een bezoek aan het museum kwamen mijn dochter, die in een rolstoel zit, en ik er achter wat de merkwaardige en negatieve gdevolgen zijn. De lift is verborgen in het plaveisel en niet zelfstandig te bedienen door gehandicapten. Het plateau heeft geen beschermede veiligheidshekjes en bovenaan de trap moet een loodzware schanierende deur geopend worden voordat een rolstoeler of een oudere met rollator naar binnen kan. Een verbijsterende situatie. Wie verzint zoiets anno 2015?              Ik heb hierover een klacht ingediend bij de Wmo-raad Enschede en tot mijn vreugde kreeg ik binnen 2 weken een positief antwoord. De Wmo-raad erkent dat na de verbouwing van het Rijksmuseum de toegankelijkheid van het gebouw een stuk minder is geworden, zo niet nagenoeg onmogelijk. “Bij de verbouwing van het Rijksmuseum Twenthe is de keuze gemaakt een goede toegankelijkheid voor gehandicapten op te offeren aan een ander aangezicht van het museum”, zo merkt de Wmo-raad op die zelf de proef op de som heeft genomen. Een Wmo-raadslid heeft met zijn rolstoel dezelfde vervelende ervaringen opgedaan als mijn dochter en ik. De lift wordt aangemerkt als “niet bedrijfszeker, onveilig, onvoldoende zichtbaar, en onmogelijk zelfstandig te bedienen door een gehandicapte”. Deze kritiek is inmiddels ook bekend bij de directie van het Rijksmuseum Twenthe. Er is hierop geen actie ondernomen door de verantwoordelijken, waaronder de Rijksgebouwendienst. Hoewel de gemeente Enschede geen directe zeggenschap heeft over het museumgebouw, is het Rijksmuseum Twenthe wel een belangrijke openbare voorziening voor onze stad. En die horen gewoon goed toegankelijk te zijn voor gehandicapten en ouderen. Daarom spreekt de Wmo-raad in deze kwestie wethouder Hatenboer van cultuur aan. Hem wordt dringend verzocht erop toe te zien dat bij verbouwingen van openbare gebouwen in Enschede de toegankelijkheid voor mensen met een (fysieke) beperking gewaarborgd blijft, c.q. wordt gerealiseerd. De wethouder moet ook contact opnemen met de directie van het Rijksmuseum Twenthe om te komen tot een adequate oplossing voor de (slechte)toegankelijkheid voor bezoekers met een fysieke beperking. Mooi dat de Wmo-raad zo snel in actie is gekomen. Onze klacht is terecht en de situatie voor gehandicapten bij de hoofdingang van het Rijksmuseum Twenthe is urgent. Ik verwacht van de wethouder en de museumdirectie ook snelle stappen. Anders neem ik binnenkort contact op met Otwin van Dijk, Tweede Kamerlid PvdA. Als rolstoeler is ook hij ervaringsdeskundige en bovendien een gedreven politiek strijder voor verbetering van de positie van gehandicapten.

Flexibiliteit nodig voor uitstroom uit de bijstand in kleine betaalde banen

De arbeidsmarkt verandert sterk en dat heeft gevolgen voor mensen met lagere opleidingen en bijstandsgerechtigden. Hoe houden of krijgen zij een baan? Hebben zij nog wel perspectief op betaald werk? Stromen mensen met een bijstandsuitkering voldoende uit naar banen? Is de aanpak van gemeenten aan of onder de maat?

DHLOm antwoorden te vinden op deze vragen en oplossingen voor de dilemma’s, organiseerde de PvdA Enschede een meedenkbijeenkomst in het Vestzaktheater. Het werd een levendige avond met veel inbreng van belangstellenden en de gastsprekers. Paul Wiefferink, manager DHL Hengelo, en Inge de Haan ,manager uitzendbureau Timing, vertelden over hun praktijkervaringen om bijstandsgerechtigden aan betaald werk te krijgen. Paul schetste hoe hij stuk liep op de bureaucratie van de gemeente Enschede. Hij had een project bedacht om bijstandsgerechtigden aan banen te helpen bij DHL van 20 tot 25 uren per week. Dat gekoppeld aan scholing. Het ging eerst om een periode van een half jaar waarna een vast contract zou volgen. Het ging niet door omdat de gemeente Enschede vasthield aan een betaalde baan van minimaal 28 uur. Dat was precies het bedrag van de bijstand. Minder was niet bespreekbaar. Iemand moest helemaal uit de bijstand of niet.

Inge de Haan runt het zogenoemde GO-project. Dat betekent: Gezamenlijk Optrekken bij Ontsluiting Werknemersbestand. Dit richt zich op uitstroom van bijstandsgerechtigden via het uitzendbureau naar reguliere banen, soms in deeltijd. Het is een succes. Tot nu toe hebben 170 mensen met bijstand werk gevonden, voor kortere of langere periode in bijvoorbeeld de productie, schoonmaak, magazijn. Voor dit project was overheidssubsidie beschikbaar. Dat eindigt nu. Het geld is op, maar Timing vindt het project zo waardevol dat ze dit op eigen kracht voortzet.                                                                                                   Na deze 2 interessante praktijkvoorbeelden gooide Duco Bannink, onderzoeker aan de Vrije Universiteit Amsterdam, een paar forse stenen in de vijver. Hij beweerde dat het midden van de arbeidsmarkt verdwijnt. Dat is de middengroep ( de onderkant van het middelbaar beroepsonderwijs). Het werk gaat naar de lage lonenlanden of wordt geautomatiseerd. Werk in de onderkant van de arbeidsmarkt blijft maar dat zijn meer klussen voor zzp-ers (zelfstandigen zonder personeel) maar ook voor mensen met flexibele contracten. Minder vast werk dus en minder volledige banen voor bijstandsgerechtigden.                                De PvdA zet zich altijd in voor activering richting volledige arbeidsparticipatie, maar volgens Duco is herbezinning op zijn plaats. Hij pleit voor een ander sociaal beleid waarbij de focus moet komen op flexibele uitstroom uit de bijstand. Mensen met bijstand moeten ook banen voor minder uren kunnen werken. Bijvoorbeeld voor 10, 20 uur, maar niet hardnekkig vasthouden aan minimaal 28 uur zoals Enschede doet. Elke euro minder bijstand is winst: voor de gemeente, voor de belastingbetaler en voor de bijstandsgerechtigde! De gemeente en de politiek moeten deze ontwikkeling mogelijk maken of tenminste niet in de weg zitten met regels en starre uitvoering.” Een beetje werk is ook werk”.

Minder rompslomp met bijstand

Belangrijk hierbij is ook dat als het werk ophoudt iemand ook gemakkelijk terug kan keren in de bijstand. Minder rompslomp, minder bureaucratie en meer flexibiliteit. Natuurlijk bestaat er een harde kern van bijstandsgerechtigden die nooit aan de slag kunnen komen. Voor hen zou een vorm van basisinkomen uitkomst bieden met ruimte om maatschappelijk actief te kunnen zijn. De presentaties van de gastsprekers en de reacties van belangstellenden geven stof tot nadenken voor de sociaaldemocratie en voor de politiek in de gemeenteraad. Laurens v/d Velde, voorzitter PvdA-raadsfractie, vindt dat er meer stappen gemaakt moeten worden om werkgevers te bewegen meer mensen in dienst te nemen met afstand tot de arbeidsmarkt. Ook in kleinere banen. Bij uitstroom uit de bijstand moet de gemeente zich niet alleen richten op hele banen. Een paar uur betaald werk is ook goed. Laurens heeft dit ingebracht in het raadsdebat over de Enschedese Arbeidsmarkt Aanpak (EEA). Een motie met die strekking is zelfs unaniem aangenomen. Er komen zeker meer van dit soort meedenkbijeenkomsten.

bron foto: DHL Hengelo

Maak van FC Twente een vereniging met ledendemocratie

FC Twente logoEr gaat bijna geen dag voorbij of FC Twente haalt het nieuws met berichten over de financiële, organisatorische en sportieve malaise en de verwoede pogingen daar zo snel mogelijk uit te komen. Dat valt niet mee en de reacties van de supporters zijn, begrijpelijk heftig emotioneel. Het is maar een paar jaar geleden dat de rode voetbaltrots Nederlands kampioen werd en de KNVB-beker won. Toen stond Enschede op zijn kop en waren er duizenden mensen die in het stadscentrum en langs de singels zongen en hosten FC Twente telde landelijk en internationaal mee. We hebben het allemaal gezien en meebeleefd. Het Twentse voetbalros wankelt nu langs de afgrond en we zullen rekening moeten houden met mindere sportieve ambities en resultaten. Zeker op de korte termijn

Via de media hebben we de analyses gelezen en reacties van de verantwoordelijke commissarissen. Hoe heeft dit allemaal kunnen gebeuren? Deze indringende vraag is vaak gesteld, maar het antwoord is nog steeds niet helemaal duidelijk. De FC Twente-bestuurders die directe verantwoordelijkheid en schuld dragen voor deze rampzalige situatie maken er nog steeds de dienst uit. Alleen de eerder bejubelde voorzitter Joop Munsterman vertrok beschaamd door de achterdeur. Zijn kompaan Aldo van der Laan, het financiële brein van FC Twente, heeft het stuur in handen en neemt nu weer financieel verantwoorde besluiten zoals het laten aanblijven van trainer Alfred Schreuder.  Het is mij een raadsel hoe mannen als Van der Laan, die grote bedrijven leiden, kennelijk niet in staat zijn om een betaald voetbalorganisatie fatsoenlijk te runnen.

De supporters, het publiek, de sponsoren staan erbij en kijken er op afstand naar. Het stichtingsbestuur van FC Twente en de raad van commissarissen regelen hun zaken onderling en communiceren alleen het hoognodige. Bij FC Twente is er onvoldoende openheid en transparantie. Dat werkt juist felle emoties in de hand. Mensen die zo begaan zijn met FC Twente en de club altijd hebben gesteund, zien met lede ogen de dramatische ontwikkelingen en hebben er geen enkele invloed op. Dat geeft een machteloos gevoel.      Hoe moet dit nu verder? De bestuurders en beleidsbepalers van FC Twente hopen natuurlijk dat de storm weer overwaait. De supporters komen toch wel en zullen hun ploeg blijven steunen en aanmoedigen. Dat Vak P geen sfeeracties meer gaat uitvoeren, zal geen indruk maken. Als het maar rustig blijft rond de Grolsch Veste.

Met falende commissarissen en woedende supporters komen we niet uit de crisis. De sfeer is grondig verpest en dat krijg je niet zomaar rechtgebreid. Ik vind het verbijsterend dat er in deze sombere situatie bij FC Twente geen geluiden te horen zijn over een meer democratische, open organisatie waar supporters invloed hebben. Ik zou graag zien dat deze diepe crisis wordt gebruikt om de organisatie en de bedrijfscultuur van FC Twente ingrijpend te hervormen. Onze betaald voetbalclub in Twente/Enschede zou volgens mij een vereniging kunnen worden waar supporters lid van zijn. Deze leden kiezen een verenigingsraad met een dagelijks bestuur. Dit db bestaat uit een voorzitter, secretaris, penningmeester en een aantal bestuurders. De supportersclubs krijgen kwaliteitszetels en besturen zo mee. De verenigingsraad heeft beslissingsbevoegdheid over (meer)jaarlijkse beleidsplannen en begrotingen. Het dagelijks bestuur geeft leiding aan het commerciële voetbalbedrijf FC Twente. Dat kan een BV zijn.

Het dagelijks bestuur legt verantwoording af aan de verenigingsraad en heeft een maximaal mandaat van 4 jaren (eventueel met herbenoeming voor maximaal nog zo’n periode). Deze verenigingsstructuur doet recht aan een open, democratische cultuur en biedt behalve binding ook echte invloed van mensen die werkelijk om de club geven. De vereniging neemt de plaats in van de Stichting FC Twente ’65 die nu de touwtjes in handen heeft als de aandeelhouder van FC Twente ’65 BV. Dit stichtingsbestuur bestaat uit 3 mannen die de uiteindelijke zeggenschap hebben over de BV.

Schalke 04 en FC TwenteEen betaald voetbalclub met een verenigingsvorm kan goed werken, ook in combinatie met een commercieel bedrijf dat gaat over sponsoractiviteiten, aantrekken trainer, spelers, over de tv-rechten en contacten onderhoudt met overheden zoals de gemeente Enschede die FC Twente een lening verstrekte. Kijk bijvoorbeeld eens naar de Duitse profclubs. Vlak over de grens zijn er goede voorbeelden te vinden zoals Schalke ’04. Borussia Dortmund en Borussia Mönchengladbach. Dit zijn verenigingen met vele tienduizenden leden en een dagelijks bestuur. Deze clubs zijn uitstekend renderende en levendige organisaties die in Duitsland en in Europa aan de top staan.

De praktijk bewijst dat ledendemocratie en commercieel succes samen kunnen gaan. Waarom niet bij FC Twente?. De goede voorbeelden vinden we naast de deur. Het is de moeite waard om een gedegen onderzoek te doen naar de mogelijkheden om van FC Twente een vereniging te maken met een open ledendemocratie. Dat is uniek voor Nederland. Nu is het moment om het roer om te gooien en FC Twente te hervormen. Dat betekent initiatief nemen en doorpakken.                                                                                                                                                                    Om van FC Twente een vereniging te maken kun je ook vakbond FNV als inspiratiebron nemen. Daar is een ingrijpende reorganisatie uitgevoerd met Ton Heerts als grote trekker. Hij is voorzitter van de FNV en inmiddels ook commissaris van FC Twente. Ton is een groot voetballiefhebber. Met zo’n man moet je toch tot een ambitieuze, democratische vereniging FC Twente kunnen komen? Met supporters die verantwoordelijkheid krijgen en draagvlak bieden voor een organisatie waarop FC Twente kan voortbouwen en tot nieuwe successen kan komen: landelijke top en internationaal subtop.

Twente/Enschede olé,olé

FC Twente sjaals               foto’s: FC Twente

Afscheid René Tenkink als PvdA-statenlid: veel gedaan voor economie en werkgelegenheid

 Afscheid René Tenkink als PvdA-statenlid: veel gedaan voor economie en werkgelegenheid

foto reneNa een drukke, enerverende statenperiode van 4 jaar was het woensdag 25 maart afgelopen. Met 27 anderen nam ik afscheid als lid van Provinciale Staten Overijssel. Dat had niet zozeer te maken met de dramatische verkiezingsnederlaag waarbij de PvdA 4 van de 9 statenzetels verloor. Ik was geen kandidaat omdat ik me had teruggetrokken nadat het gewestelijk bestuur mij op een onverkiesbare plek had neergezet. Ik was dus voorbereid op het afscheid en toch viel het me zwaar. Commissaris van de Koning Ank Bijleveld memoreerde mijn betrokkenheid en inzet voor de regionale economie en werkgelegenheid. Vooral die voor Twente waar, zoals bekend, de economische groei de laatste jaren stagneerde en de werkloosheid enorm steeg (vooral in Enschede). Ik heb inderdaad veel tijd en energie gestopt in het statenwerk en via talrijke moties en amendementen het economisch beleid bijgeschaafd vanuit ons sociaal-democratisch gedachtengoed.  Een paar voorbeelden.                          De PvdA maakte zich sterk voor kleine bedrijven die nu beter in staat zijn om te innoveren en te groeien. Ook als het om banengroei gaat. Door toedoen van de PvdA heeft het arbeidsmarktbeleid van de provincie meer inhoud gekregen. Dat was bijna afgeschaft maar door ons overeind gebleven en verder uitgebouwd. Zo is er meer ruimte gekomen voor jongeren die zich vooral technisch willen scholen (ook op mbo-niveau) en uitstekende vakkrachten worden die goede kans op een baan hebben in Overijssel. Door de PvdA is het zogenoemde 1000-jongerenplan (voor kwetsbare jongeren) een groot succes geworden. Door de PvdA is er Europees geld beschikbaar gekomen voor om – en bijscholing bouwvakkers. Met trots denk ik aan het ambitieuze banenplan Twente Werkt! waarvoor ik me doorlopend politiek sterk heb gemaakt en steeds de inzet van de provincie stimuleerde. Soms op het drammerige af. Een motie voor steun van de Staten aan dit plan was mijn laatste politieke wapenfeit in PS. Deze werd met algemene stemmen aangenomen.

De provincie kan en moet veel betekenen voor de regionale economie en werkgelegenheid. Ik heb namens de PvdA daarvoor een stevige basis mogen leggen. Ik hoop dat dit politieke werk even energiek wordt voortgezet door de nieuwe PvdA-statenfractie. We zijn niet voor niets de Partij van de Arbeid. Ik vind het treurig dat in onze fractie de Twentse steden niet vertegenwoordigd zijn. Ben Kokkeler staat eerste reserve en moet maar afwachten of hij nog kan instromen. Voorlopig geen Enschede bij de PvdA in Overijssel. Eigenlijk te gek voor woorden.

Ik voel me niet politiek uitgerangeerd. Ik oriënteer me op andere politieke functies en activiteiten binnen of namens de PvdA. De focus ligt voor mij op Enschede en Twente. En knokken voor sociaal-economische zaken blijf ik ook doen. Via dit blog houd ik u op de hoogte.

René Tenkink niet op PvdA-kandidatenlijst PS-verkiezing 2015

foto reneNa de verkiezing Provinciale Staten van maart 2011 ben ik, als nummer 7 van de kieslijst, enthousiast aan de slag gegaan als statenlid voor de Partij van de Arbeid in Overijssel. Als woordvoerder regionale economie en werkgelegenheid kon ik meteen volop aan de bak met zaken die mij aan het hart gaan: vernieuwing van bedrijven, innovatie en duurzaamheid. Maar belangrijker nog met het stimuleren van werkgelegenheid.
Dat betekent meer banen voor jongeren en voor mensen met afstand tot de arbeidsmarkt.  Mijn activiteiten en inzet binnen en buiten de Staten leveren goede resultaten op en ook waardering binnen en buiten de PvdA. Deze positieve signalen zijn voor mij aanleiding geweest om mij, zeer gemotiveerd, kandidaat te stellen voor de komende PS-verkiezing. Graag zou ik mijn statenwerk voor de Partij van de Arbeid voortzetten juist nu het alle hens aan dek is voor verbetering van een nog broze economie en veel te hoge werkloosheid.

Helaas stopt mijn statenwerk na de PS-verkiezing op 18 maart 2015. Het gewestelijk bestuur van de PvdA Overijssel heeft mij op een onverkiesbare plek (12) gezet van de concept-kandidatenlijst. Dat is hard aan gekomen. Na een moeilijke afweging heb ik het besluit genomen de eer aan mijzelf te houden en het gewestelijk bestuur te verzoeken mij van de concept-kandidatenlijst te halen. Dat is gebeurd.

Hoe dan ook zal ik deze statenperiode zo goed mogelijk voltooien. Er komen nog belangrijke besluiten aan voor PS op economisch terrein. En niet te vergeten de plannen voor banen in Twente en Enschede. Daar blijf ik zeker met hart en ziel voor knokken.         Na de PS-verkiezing in 2015 zal ik mij oriënteren op andere politieke, maatschappelijke uitdagingen binnen of buiten de PvdA. Het is voor mij vanzelfsprekend dat een vertegenwoordiger uit Enschede deel uit maakt van de nieuwe PvdA-statenfractie. Voor mij ligt daar de focus in de verkiezingscampagne. Ik lever daar mijn bijdrage aan vanuit Enschede.

Enschede, 9 november 2014