500 extra betaalde banen voor uitkeringsgerechtigden

Iedereen die wil en kan werken moet ook mee kunnen doen op de arbeidsmarkt in Enschede en de regio Twente. De Partij van de Arbeid blijft haar uiterste best doen om hier de groei van de werkgelegenheid te stimuleren. Dat is volkomen logisch. De naam van deze partij geeft immers aan wat haar kernwaarde is: zorgen voor banen, goede werkomstandigheden en mogelijkheden voor ontwikkeling van werknemers.

Dat betekent: goed werk voor iedereen. Maar niet iedereen heeft goed werk. Ondanks positieve cijfers over economische groei en stijging van de werkgelegenheid blijft vooral in Enschede nog steeds een grote groep mensen werkloos aan de kant staan. Dat is onacceptabel. Ik vind dat een actieve gemeentelijke overheid meer kan doen om mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt aan betaald werk te helpen. Dat zijn mensen die al jarenlang bijstand krijgen, gehandicapten, oudere werkzoekenden (50+). Voor hen zouden we betaald werk kunnen creëren in de publieke sector.

Juist hier zijn de laatste jaren veel banen verloren gegaan terwijl juist behoefte is aan publieke taken. Denk aan beheerders van speeltuinen, kinderboerderijen,  onderhoud openbaar gebied, sportvelden. Denk aan werken in de (thuis)zorg. Volgens mij moet het mogelijk zijn om in de komende vier jaren 500 werkplekken te realiseren voor mensen die al lang zonder betaald werk zitten.

Een deel van die banen creëren we bij de gemeente zelf. De kosten kunnen we deels dekken binnen de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) en door besparing op uitkeringen. We hebben het hier wel over structurele betaalde banen. Dus geen tijdelijk werk voor 4 jaren en ook geen werk met behoud van uitkering.

Dat gebeurde in het verleden wel met de zogenoemde Melkertbanen. Dat waren ook banen in de publieke sector waar veel werkzoekenden baat bij hadden. Het was op zich een succesvol project, maar toen de rijkssubsidie opraakte was het voorbij en vielen mensen weer terug in de ww en de bijstand. Een treurige zaak. Daar hebben we van geleerd en op die “oude” manier werkt het onvoldoende.

Goed werk voor iedereen. Dat is het doel waarnaar wij streven. Als we 500 mensen extra in onze stad nuttige maatschappelijke taken  kunnen laten uitvoeren dan worden we daar allemaal beter van: de buurtvoorzieningen en de mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Eigenlijk kun je zeggen dat onze hele samenleving daar van opbloeit.

Behandel mensen in de bijstand met respect en stimuleer betaald werk

De textielcrisis veroorzaakte een sociaaleconomische ramp in Twente/Enschede. In de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw sloten bijna alle textielfabrieken hier hun deuren en was massawerkloosheid het trieste gevolg. Duizenden textielarbeiders verdwenen in een uitkering en velen kwamen daar nooit meer uit.
Sinds die treurige periode is in Enschede het aantal mensen met een bijstandsuitkering hoog tot zeer hoog. Ook in perioden dat het economisch beter gaat, zoals nu, zijn er helaas te veel inwoners die moeilijk of zelfs helemaal niet aan betaald werk kunnen komen. Enschede heeft op dit moment rond de 7000 bijstandsgerechtigden.

Ik vind dat de gemeente, de politiek niet werkloos mag toekijken. We moeten er alles aan blijven doen om deze mensen weer perspectief te geven op goed, betaald werk. Natuurlijk zijn er mensen met voldoende beroepskwalificaties die snel vrij weer uitstromen uit de bijstand. Met enige hulp en begeleiding komen die wel weer aan het werk.
Probleem vormen de mensen die zo’n achterstand op de arbeidsmarkt hebben opgelopen dat zij niet meer op eigen kracht uit hun bijstandssituatie kunnen komen. Voor hen zijn de publieke banen bedoeld zoals beheerders van speeltuinen, kinderboerderijen,  onderhoudsmedewerkers openbaar gebied en sportvelden, werkers in de (thuis)zorg.

In een eerder blog  schreef ik over het PvdA-plan om 500 werkplekken voor deze mensen te creëren in Enschede in de komende 4 jaren.  Maar we kunnen meer betekenen door flexibeler om te gaan met bijstandsgerechtigden. Waarom zouden mensen bijvoorbeeld naast hun bijstand niet legaal in deeltijd kunnen werken? Als je zo via kleine banen meer werkervaring opdoet kun je dit stap voor stap uitbreiden totdat je helemaal geen bijstand meer nodig hebt. Vooral voor alleenstaande moeders met jonge kinderen lijkt me dit een uitkomst.

De gemeente Enschede doet dit niet.  Hier is het zwart/wit: of je zit voor 100 procent in de bijstand óf je gaat er helemaal uit naar een 100 procent betaalde baan.  Een tussenweg bestaat niet. Wel is de gemeente “gemakkelijk” als het gaat om werken met behoud van uitkering, zonder dat er uitzicht is op een betaalde baan. Dat vind ik op deze manier niet kunnen.

Voor een korte periode kan het nuttig zijn om mensen voor te bereiden op betaald werk. Die baangarantie moet er dan wel zijn. Anders blijven de bijstandsgerechtigden in een uitzichtloze situatie en werken zij onbedoeld ook nog mee aan verdringing van banen. Bijstandsgerechtigden mogen geen gratis arbeidskrachten zijn! Ik hoor veel klachten van mensen in de bijstand over hun behandeling door de gemeente. Ze ervaren vaak een zeer strenge overheid die hen met wantrouwen behandelt. Een kwartier te laat komen op een afspraak betekent al korting op de uitkering.

Ook mensen in de bijstand verdienen respect en een goede begeleiding op maat. Ga uit van hun goede wil en stimuleer hen op een positieve wijze richting betaald werk. Minder straffen, meer belonen. Daar komen we verder mee.

Voorkom tweedeling, zorg dat mensen met lage inkomens het beter krijgen

De laatste tijd worden we bijna overspoeld door positieve economische berichten. Mag ook wel een keer na een periode van financieel-economische crisis die zo’n zeven jaren duurde. Die zware tijd hebben we achter ons gelaten, zo lijkt het. De economie groeit, de werkloosheid daalt, er komen meer banen, meer vacatures. De huizenmarkt is inmiddels fors aangetrokken en de mensen geven meer geld uit.  Dat betekent dat het consumentenvertrouwen is toegenomen en spaargeld niet meer wordt opgepot maar uitgegeven.  Dit positieve economische beeld wordt ook geschetst voor de regio Twente.

Ook hier economische groei, meer banen en minder werkloosheid. Voor mij is het de vraag of dit positieve beeld wel compleet is. Ik denk aan een stad als Enschede waar nog steeds een derde deel van de inwoners moet rondkomen van een minimaal inkomen. Dat zijn mensen met bijvoorbeeld alleen een AOW, met een magere arbeidsongeschiktheidsuitkering (WAO/WIA) en niet te vergeten de bijstandsgerechtigden.  Allemaal Enschedeërs die amper de eindjes aan elkaar kunnen knopen en vaak al jaren in armoede leven. Soms zelfs generaties lang.  Wat hebben deze mensen aan al dit fraaie economische nieuws?  Betrekkelijk weinig. Toegegeven de meeste uitkeringen zijn iets gestegen, waardoor de koopkracht nauwelijks achteruit is gegaan. Maar wat deze mensen in de ene hand meer kregen moesten ze met de andere hand meer betalen voor hogere zorgpremies, energieprijzen en duurdere boodschappen. Dat schiet zo niet op.

Opkomen voor mensen met weinig perspectief

Het is een belangrijke taak voor de politiek, landelijk in het parlement en op plaatselijk niveau in de gemeenteraad, om stevig op te komen voor mensen die op dit moment nog te weinig perspectief hebben op goed betaald werk. Het is een morele, politieke plicht om bestaanszekerheid te creëren en te houden voor inwoners van Enschede die minder, te weinig delen in onze brede welvaartsgroei.  We moeten onze stinkende best doen om een nog scherpere tweedeling in de samenleving te voorkomen. Zeker in Enschede.

Ja, die tweedeling is er al, vrees ik. Dan hebben we het over die grote groepen mensen die op achterstand stonden en nog staan. Zij ervaren weinig financiële vooruitgang in hun situatie en zien anderen wel profiteren van economische voorspoed.  Het is de vraag hoelang zij deze ongelijke situatie accepteren. Je ziet al aan stemgedrag op (extreem) rechts-populistische partijen iets van protest en van opstandigheid. Deze ontwikkeling is al een tijdje aan de gang en dat vind ik zorgelijk. Hierdoor kan onze democratie uiteindelijk in gevaar komen. Armoede en tweedeling kan leiden tot dictatuur en oorlog. Daar zijn overal ter wereld voorbeelden van en we kennen onze eigen geschiedenis op dit punt: fascisme, nazisme, Tweede Wereldoorlog.

Krachtige maatregelen nemen

Natuurlijk hoeft het niet zover te komen. Dan moet de politiek wel krachtige sociaaleconomische maatregelen nemen die ervoor zorgen dat mensen met minimale inkomens het ook beter krijgen. Dat is voor mij dé grote opdracht en uitdaging voor Enschede.

Politiek café FNV Enschede op vrijdag 3 maart

meer banen in de maakindustrie

meer banen in de maakindustrie

Sinds een paar maanden ben ik naast de PvdA ook actief voor de FNV in Enschede/Twente. Ik ben gekozen in het bestuur van Lokaal FNV Enschede als vicevoorzitter. Vanuit deze functie houd ik mij ook bezig met politiek en probeer ik de contacten tussen onze partij en de vakbeweging positief te beïnvloeden. Net zoals vele sociaaldemocraten groeide ik op in een rood nest waar je naast de PvdA ook lid was van de vakbond. Dat was vanzelfsprekend. Tegenwoordig is dat anders. Je ziet en merkt dat er nauwelijks sprake meer is dat de PvdA en FNV natuurlijke bondgenoten zijn. Dat vind ik jammer. Op dit moment ben ik bezig met een FNV-werkgroep die een politiek café organiseert rondom de Tweede Kamerverkiezing. Deze bijeenkomst wordt gehouden op vrijdag 3 maart in café/zaal Vrieler, Brinkstraat 301-303. Het begint om 20.00 uur (inloop vanaf 19.30 uur). De FNV wil dat de kwaliteit van de samenleving verbetert met meer “echte banen, zekerheid, kwaliteit en koopkracht”. Door samen te werken en te knokken voor elkaar worden we sterk, Niet ieder voor zich, maar met elkaar. Voor dit politieke café zijn uitnodigend: PvdA, SP, 50Plus, D66, GroenLinks, CDA en VVD. In elk geval zijn, voor zover nu bekend, de volgende kandidaat Tweede Kamerleden aanwezig: John Kerstens (PvdA), Frank Futselaar (SP), Wilma Schrover (50Plus) en Jaimi van Essen (D66). Kom op vrijdag 3 maart naar zaal Vrieler en doe actief mee aan het debat.

 

Richt supportersfonds FC Twente op voor jaarlijkse steun aan jeugd en maatschappelijke projecten

Affiche FC Twente uit Tubantia

Affiche FC Twente uit Tubantia

FC Twente blijft spelen in de eredivisie en dat brengt  grote vreugde in Enschede en regio Twente.  De beroepscommissie van de KNVB sprak een rechtvaardig oordeel uit over het negatieve besluit van de licentiecommissie en de Twentse vlag wappert in top. Deze onverwacht positieve ontwikkeling geeft  energie om van onze FC Twente in de eredivisie weer  een stabiele club te maken die niet weg te denken is uit de vaderlandse eredivisie en over een paar jaar opnieuw Europa in mag. Maar zoals bestuur en directie van FC Twente al aangeven: er moet nog ontzettend veel gebeuren, zeker op financieel gebied.

Nu is oud-speler Eddy Achterberg met het initiatief gekomen om een inzamelingsactie te organiseren waarbij iedere “gewone” supporter een bedrag geeft van €2,50 ,€5,- of meer. Hij hoopt op deze manier maar liefst en half miljoen euro op te halen voor het straatarme FC Twente.  Dit is een sympathieke actie en ik zal er ook mijn bijdrage aan leveren. Maar we zouden  dit idee niet moeten beperken tot een eenmalige reddingsactie.

Zou het niet mooi zijn om hier een permanent karakter aan te geven? Ik stel voor om een speciaal supportersfonds op te richten die doorlopend geld inzamelt en de opbrengt een keer per jaar doneert aan FC Twente.  En dan niet zomaar overmaken op de bankrekening van onze Twentse voetbaltrots, maar gericht investeren in de club. Ik denk aan twee hoofddoelen: de voetbalacademie en Jong FC Twente en FC Twente Maatschappelijk, scoren in de wijk. Dan hebben we het over investeren in de jeugd, in de jonge talenten die voor de toekomst van FC Twente belangrijk zijn en over projecten voor verbeteren van de positie van kwetsbare mensen.  FC Twente is immers ook bekend om de solidariteit, een van de pijlers van de club. FC Twente speelt een rol in de samenleving, bouwt bruggen tussen mensen  in buurten zonder onderscheid te maken tussen ras, geslacht ,levensbeschouwing en nationaliteit. Ik ben erg onder de indruk van deze sociale kant van FC Twente en dat verdient krachtige steun van de supporters, ook financieel. Als zo’n supportersfonds van de grond komt en jaarlijks zijn bijdrage levert aan “FC Twente sociaal” dan moet de club ook iets terugdoen. Bijvoorbeeld vermelding van het supportersfonds als subsponsor op het wedstrijdshirt, op de reclame-boarding rond het hoofdveld in de Grolsch Veste en via andere communicatie-uitingen van  FC Twente.

Somber stadshart weerspiegelt economische problemen Enschede

centrum2Enschede, december 2015. Dit jaar bijna voorbij. Een economisch moeilijk jaar voor de stad. FC Twente en Het Symfonieorkest ternauwernood gered van een faillissement. Winkels die op de fles gingen of binnenkort verdwijnen met als verwacht dieptepunt V&D. Nederland klimt uit een economisch dal, maar Twente en Enschede worstelen nog om boven te komen. Deze somberheid wordt weerspiegeld in het centrum van de stad. Het centrum3koopcentrum van het oosten oogt grauw; allesbehalve sfeervol “kerstig” zoals je gewend bent om deze tijd van het jaar. Aankleding van de winkelstraten is mager. Je ziet een paar wit-plastic-kerstboompjes voor de etalages, een paar lichtslingers. Veel meer is het niet. Op de Oude Markt een ijsbaantje met cafeetje. Triest dieptepunt is het kale Ei van Ko. Jarenlang was het een goede gewoonte om er een grote kerstboom te plaatsen die door een inwoner van de stad centrum4beschikbaar was gesteld. Ik heb dat zelf een aantal jaren geleden ook gedaan. Een prachtig gezicht was dat altijd! En dit jaar: niks! In Tubantia geven gemeente en Enschede Promotie elkaar de schuld. Gemeente: “Enschede Promotie zou daar voor zorgen”. Enschede Promotie: “Nietwaar dat doet de gemeente altijd!” Onvoorstelbaar kinderachtig. Dan wordt het Kerstmis en het plein blijft gewoon leeg. Een aanfluiting! Wat me boos en verdrietig maakt is dat hier sprake centrum8is van slechte communicatie, gebrek aan openheid en samenwerking. Dit is volgens mij de diepere oorzaak van veel zaken die misgaan in Twente en Enschede en dat is wat vanaf komend jaar beter moet. Dat is mijn wens voor 2016: betere communicatie, meer openheid en goede samenwerking in Enschede en ook in Twente.

Emotionele La Place-medewerkster                                                    Vlak voor Kerst haalde ik een paar broden bij La Place in Enschede. De jonge medewerkster die mij hielp wenste ik prettige feestdagen toe. Ze brak in tranen uit. Ze was net met haar baan begonnen en wist niet hoe lang ze na de kerstdagen kon blijven. Ik hoop vurig dat zij nog lang bij La Place kan blijven werken en dat voor haar en voor de stad deze zaak behouden blijft, net als V&D, DA en diverse schoenenwinkels.

Flexibiliteit nodig voor uitstroom uit de bijstand in kleine betaalde banen

De arbeidsmarkt verandert sterk en dat heeft gevolgen voor mensen met lagere opleidingen en bijstandsgerechtigden. Hoe houden of krijgen zij een baan? Hebben zij nog wel perspectief op betaald werk? Stromen mensen met een bijstandsuitkering voldoende uit naar banen? Is de aanpak van gemeenten aan of onder de maat?

DHLOm antwoorden te vinden op deze vragen en oplossingen voor de dilemma’s, organiseerde de PvdA Enschede een meedenkbijeenkomst in het Vestzaktheater. Het werd een levendige avond met veel inbreng van belangstellenden en de gastsprekers. Paul Wiefferink, manager DHL Hengelo, en Inge de Haan ,manager uitzendbureau Timing, vertelden over hun praktijkervaringen om bijstandsgerechtigden aan betaald werk te krijgen. Paul schetste hoe hij stuk liep op de bureaucratie van de gemeente Enschede. Hij had een project bedacht om bijstandsgerechtigden aan banen te helpen bij DHL van 20 tot 25 uren per week. Dat gekoppeld aan scholing. Het ging eerst om een periode van een half jaar waarna een vast contract zou volgen. Het ging niet door omdat de gemeente Enschede vasthield aan een betaalde baan van minimaal 28 uur. Dat was precies het bedrag van de bijstand. Minder was niet bespreekbaar. Iemand moest helemaal uit de bijstand of niet.

Inge de Haan runt het zogenoemde GO-project. Dat betekent: Gezamenlijk Optrekken bij Ontsluiting Werknemersbestand. Dit richt zich op uitstroom van bijstandsgerechtigden via het uitzendbureau naar reguliere banen, soms in deeltijd. Het is een succes. Tot nu toe hebben 170 mensen met bijstand werk gevonden, voor kortere of langere periode in bijvoorbeeld de productie, schoonmaak, magazijn. Voor dit project was overheidssubsidie beschikbaar. Dat eindigt nu. Het geld is op, maar Timing vindt het project zo waardevol dat ze dit op eigen kracht voortzet.                                                                                                   Na deze 2 interessante praktijkvoorbeelden gooide Duco Bannink, onderzoeker aan de Vrije Universiteit Amsterdam, een paar forse stenen in de vijver. Hij beweerde dat het midden van de arbeidsmarkt verdwijnt. Dat is de middengroep ( de onderkant van het middelbaar beroepsonderwijs). Het werk gaat naar de lage lonenlanden of wordt geautomatiseerd. Werk in de onderkant van de arbeidsmarkt blijft maar dat zijn meer klussen voor zzp-ers (zelfstandigen zonder personeel) maar ook voor mensen met flexibele contracten. Minder vast werk dus en minder volledige banen voor bijstandsgerechtigden.                                De PvdA zet zich altijd in voor activering richting volledige arbeidsparticipatie, maar volgens Duco is herbezinning op zijn plaats. Hij pleit voor een ander sociaal beleid waarbij de focus moet komen op flexibele uitstroom uit de bijstand. Mensen met bijstand moeten ook banen voor minder uren kunnen werken. Bijvoorbeeld voor 10, 20 uur, maar niet hardnekkig vasthouden aan minimaal 28 uur zoals Enschede doet. Elke euro minder bijstand is winst: voor de gemeente, voor de belastingbetaler en voor de bijstandsgerechtigde! De gemeente en de politiek moeten deze ontwikkeling mogelijk maken of tenminste niet in de weg zitten met regels en starre uitvoering.” Een beetje werk is ook werk”.

Minder rompslomp met bijstand

Belangrijk hierbij is ook dat als het werk ophoudt iemand ook gemakkelijk terug kan keren in de bijstand. Minder rompslomp, minder bureaucratie en meer flexibiliteit. Natuurlijk bestaat er een harde kern van bijstandsgerechtigden die nooit aan de slag kunnen komen. Voor hen zou een vorm van basisinkomen uitkomst bieden met ruimte om maatschappelijk actief te kunnen zijn. De presentaties van de gastsprekers en de reacties van belangstellenden geven stof tot nadenken voor de sociaaldemocratie en voor de politiek in de gemeenteraad. Laurens v/d Velde, voorzitter PvdA-raadsfractie, vindt dat er meer stappen gemaakt moeten worden om werkgevers te bewegen meer mensen in dienst te nemen met afstand tot de arbeidsmarkt. Ook in kleinere banen. Bij uitstroom uit de bijstand moet de gemeente zich niet alleen richten op hele banen. Een paar uur betaald werk is ook goed. Laurens heeft dit ingebracht in het raadsdebat over de Enschedese Arbeidsmarkt Aanpak (EEA). Een motie met die strekking is zelfs unaniem aangenomen. Er komen zeker meer van dit soort meedenkbijeenkomsten.

bron foto: DHL Hengelo